2-3. Holle, bolle, platte en groeiende aarde

De vijf blinde wijzen 3/4

Gedurende mijn reis tussen feit en fabel is het me steeds duidelijker geworden dat er geen sprake is van leugens en komplotten. Wij zijn het zelf die ‘het grote’ verhaal passend maken. Met alleen kennis van een detail ‘verzinnen’ we de rest erbij. En eenmaal verzonnen, houden we het vol. Hieronder deel 3 van mijn artikel over de blinde wijzen.

  1. Holle, bolle, platte en groeiende aarde

Er is een verbluffende paralel te trekken met onze opvattingen over de aarde. Waarbij in dit verhaal de olifant de aarde is en wijzelf de blinde wijzen. Alleen in ‘ons’ verhaal is er geen tribune waar wij alziend toeschouwer zijn van dit toneelstukje. Ik doe een korte samenvatting, elk deel heeft een noot voor meer gedetaileerder informatie. En laat ik vooraf zeggen dat ondanks dat één van de vier ons standaard model is. Dat ondanks dat, met de jaren en met veel geld, dit model overtuigingskracht heeft gekregen. De andere drie, bij nadere bestudering, net zo overtuigend zijn.

Het standaard model. De aarde is een bolletje dat draaid om de zon. De zon en alle planeten en sterren zijn ook bolletjes en draaien allemaal om elkaar heen. Net zoals electronen om de kern in een atoom cirkelen (wat ze overigens helemaal niet blijken te doen). Zo in het klein, zo in het groot. Dit ondanks de vele onopgeloste problemen die dit model heeft. Problemen die zo groot zijn dat je er het schaamrood van op je kaken krijgt. Om dit model van de werkelijkheid ‘kloppend’ te houden met de observaties is er een noodgreep toegepast. Wetenschappers hebben zwarte materie en zwarte energie bedacht. En niet zo een klein beetje ook. Om dit model in stand te houden is er, naast de bekende hoeveelheid zichtbare materie, maar liefst 96% onzichtbare materie nodig. Verbijsterend om te bedenken dat wetenschappers dit een geloofwaardige oplossing vinden[i].

Het is daarom niet zo vreemd dat er een groeiende belangstelling voor het model van de platte aarde is. En ik moet zeggen; met zeer aantrekkelijke argumenten[ii]. Het model beschrijft vooral de aarde vanuit onze eigen directe ervaring. Dat we geen bolling kunnen zien. Geen gebogen horizon, vanaf het strand of vanuit een vliegtuig. Geen verdwijnende kerken met alleen het puntje van hun dak boven de bolling. En geen bolle maan. En met een van de meest aantrekkelijke experimenten die iedereen zelf kan uitvoeren. Neem een voetbal en beschijn hem met een lamp. Je zult zien dat het er door schaduwwerking als een bol uitziet. Kijk dan vanavond eens naar de zogenaamde bolle maan en zie dat het en platte schijf is.

Daarnaast is er het model van de holle aarde. Niet alleen veelvuldig gebruikt in allerlei fantasie verhalen en sprookjes. Maar ook zeer kundig onderbouwd met historische feiten. Zo is er een ingang in de zuidpool, maar ook her en der over de aarde bevinden zich in- en uitgangen. Het holle aarde model is daarmee niet zo maar een alternatieve opvatting over de fysieke vorm van de aarde. Ze gaat ook uit van bewoners die daar leven en hun interactie met ons. Het model verhaalt over deze ontmoetingen, zowel van daar met hier als omgekeerd. Veel van wat er plotseling is verdwenen of ontstaan in historisch en cultureel opzicht heeft hiermee verband[iii].

En als vierde het model van de groeiende aarde. Een model dat niet veel mensen kennen, maar ook dit is een zeer aantrekkelijk model. Het geeft oplossingen voor zaken die zonder deze uitleg onoplosbare puzzels blijven. De argumenten vóór dit model zijn ook hier hard en goed onderbouwd[iv]. Van alle argumenten en oplossingen noem ik er drie. Door je de aarde als een ballon voor te stellen, en je voor te stellen dat je die langszaam opblaast, wordt ze groter. De buitenschaal is niet groot genoeg voor deze groeiende bol, vandaar het schuiven van de continentale platen. Het tweede en derde argument gaat beide over zwaartekracht. De beste oplossing voor de mogelijkheid van bouwen van piramides en inca tempels is het feit dat er ooit minder zwaartekracht was. Een kleinere aarde heeft minder zwaartekracht. De enorme stenen zijn veel makkelijker te verplaatsten als ze vele malen minder wogen. En een aanvullend argument hiervoor leveren de dinosaurussen. Zoals we ze nu zien, deze kerktoren hoge dieren, met de enorme poten, kunnen niet hebben geleeft. Het is vanwege de aardse zwaartekracht onmogelijk voor dieren groter te zijn dan een olifant. Een dinosarier zou dood gedrukt worden door zijn eigen gewicht.

En wat is nu waar?

De zogenaamde waarheidsvinding. Het proces van het vinden van de waarheid. de manier die de wetenschap gebruikt is het ‘als-dan’ principe. Maar de uitgebreide versie van de disclaimer wordt er niet vaak bij gedaan. Want de volledige tekst is; als het waar is dat dit-of-dat, dan mogen we concluderen dat zus-of-zo aan de hand is. Iets is dus waar tot het tegendeel is bewezen. Omgekeerde bewijslast heet dat. Als er in de wetenschap wordt beweert dat iets bewezen is, wordt er eigenlijk gezegd; “we hebben nog geen tegenbewijs gevonden, dus houden we het voorlopig maar zo”. Maar óf er ook werkelijk geen tegenbewijs is, heeft veel te maken met óf je het kunt zien óf wilt zien. Met andere woorden, waarheid is wat in je kraam te pas komt. Toen de Grieken wilde weten wat de essentie van materie was, gingen ze er voor het gemak van uit dát er materie is. En dat doen we heden ten dagen nog. Ondanks alle tegenbewijzen die er toch echt inmiddels wel zijn. Zo wordt er nog steeds naar het deeltje gezocht (in Cern, met veel mensen en veel geld) dat verantwoordelijk is voor de zwaartekracht. Hoe ridicuul het ook klinkt, om naar deeltjes te zoeken die deeltjes bij elkaar houden.

Om nu het nieuwe te kunnen zeggen. Moeten we ons her-inneren en dit uitleggen in de woorden van vandaag. We zitten, zou je kunnen zeggen, tegen wil en dank, opgescheept met een model van de werkelijkheid dat we helemaal niet willen. We kunnen niet zoveel met een model dat allerlei gekoppelde lichamen nodig heeft en vervolgens niet kan uitleggen hoe ze op elkaar inwerken. Met het hedendaagse gevolg in de standaard fysica. Waar je vooral kunt zien wat er nodig is om een foute theorie ‘waar’ te laten zijn. En kun je zien hoe ver wetenschappers willen gaan om de standaard opvatting ‘waar’ te houden. Maar de serieuze antwoorden komen daar niet vandaan.

Terug naar de blinde wijzen

In de indische parabel kun je je verdiepen in de idee dat je ieders pespectief nodig hebt om het geheel te kunnen zien. Maar ik liet daarbij zien dat we dan een fundamenteel oordeel over het hoofd zien. Namelijk dat we al vanaf het begin uitgaan dat er een olifant staat, en dat de optelsom uiteindelijk, logisch bij een olifant uitkomt. Maar hoe zou je dat moeten zien bij de vier modellen van de aarde? Zijn het werkelijk vier verschillende perspectieven, zoals in de parabel van de olifant. Hoe tel je de argumenten op, als je niet weet wat de werkelijkheid werkelijk is? Want in onze moderne discussie is er geen tribune met toeschouwers, die wél kunnen zien hoe het zit.

Door het ‘maken’ van een probleem, dat er helemaal niet was, hebben we onszelf opgezadeld met het moeten oplossen van dat probleem. Doordat we alles materieel zien weten we niet hoe we ‘al het andere’ moeten uitleggen. En weten we niet hoe dat op elkaar invloed kan hebben. Daarom is het fijnstoffelijke, het subtiele, het nieuwe probleem geworden. Zoals in de standaard wetenschap het model blijkbaar over 4% van de kosmos gaat, en de resterende 96% erbij gefantaseerde zwarte energie is. Energie die we niet kunnen zien of meten. En voor we het goed en wel beseffen zijn we op zoek naar die 96%. Alsof die bestaat! En daar zit de diepe vergissing.

Want de ‘foute fysica’ heeft donkere materie nodig om ‘waar’ te zijn. Zoals we zelfstandig ons fysieke lichaam hebben gescheiden van ons ‘geestelijke’ lichaam. Zonder het verkeerde model van 4% heb je geen 96% verzonnen spul nodig. En als je het lichaam niet van de ziel of de geest scheidt, dan heb je geen medium, geen fijnstoffelijk lichaam nodig. En dan heb je ook die 96% fantasie energie niet nodig om te bewijzen dat wij met ons lichaam heel subtiele en magistrale dingen kunnen doen. Met andere woorden: dan is wat wij werkelijk kunnen doen niet afhankelijk van gefantaseerde onmeetbare en onzichtbare energie!!

[i] https://futurism.com/facts-obvious/ en ook http://nerdist.com/8-reasons-we-know-the-earth-isnt-flat/

[ii] https://flatearthscienceandbible.wordpress.com/2016/02/08/top-ten-undeniable-flat-earth-proofs/

[iii] http://humansarefree.com/2015/09/13-pieces-of-evidence-supporting-hollow.html

[iv] http://www.dinox.org/expandingearth.html

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *